ἐγὼ δὲ δράσω σʼ ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς. ἄγʼ, οἳ μὲν Ἑλικῶνʼ, οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς τέμνειν ἄνωχθʼ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς κορμούς· ἐπειδὰν δʼ ἐσκομισθῶσιν πόλει, βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα ἐμπίμπρατʼ αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα πάντων, ἵνʼ εἰδῶσʼ οὕνεκʼ οὐχ ὁ κατθανὼν κρατεῖ χθονὸς τῆσδʼ, ἀλλʼ ἐγὼ τὰ νῦν τάδε. ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε