τοιαῦτʼ ἀμύνεθʼ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε; ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν Θήβαις ἔθηκεν ὄμμʼ ἐλεύθερον βλέπειν. οὐδʼ Ἑλλάδʼ ᾔνεσʼ — οὐδʼ ἀνέξομαί ποτε σιγῶν — κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδʼ ἐμόν, ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων χέρσου τʼ ἀμοιβάς — ὧν ἐμόχθησας χάριν. τὰ δʼ, ὦ τέκνʼ, ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις οὔθʼ Ἑλλὰς ἀρκεῖ· πρὸς δʼ ἔμʼ ἀσθενῆ φίλον