τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν· τετρασκελές θʼ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων, ἐροῦ τίνʼ ἄνδρʼ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν, ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν. Δίρφυν τʼ ἐρωτῶν ἥ σʼ ἔθρεψʼ Ἀβαντίδα οὐκ ἄν σʼ ἐπαινέσειεν· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρʼ ἂν λάβοις πάτραν. τὸ πάνσοφον δʼ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, μέμφῃ· κλύων νῦν τἀπʼ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ.