ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; Ἡρακλῆςἐγώ.Ἀμφιτρύωνπότʼ ἐλθών;Ἡρακλῆςἡνίκʼ ἂν θάψῃς τέκνα. Ἀμφιτρύωνπῶς;Ἡρακλῆςεἰς Ἀθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ἀλλʼ ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ· ἡμεῖς δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθʼ ἐφολκίδες. ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ.

Χορόςστείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες.