ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα. Θησεύςοὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις; Ἡρακλῆςἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ ἔτλην κακά. Θησεύςεἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει. Ἡρακλῆςζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ. Θησεύςἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. Ἡρακλῆςσὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν; Θησεύςὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ. Ἡρακλῆςπῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; Θησεύς πρόβαινε. Ἡρακλῆςχαῖρʼ, ὦ πρέσβυ.Ἀμφιτρύωνκαὶ σύ μοι, τέκνον. Ἡρακλῆςθάφθʼ ὥσπερ εἶπον παῖδας.