ἴσχε στόμʼ, ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς. Ἡρακλῆςγέμω κακῶν δή, κοὐκέτʼ ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ. Θησεύςδράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος; Ἡρακλῆςθανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο. Θησεύςεἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. Ἡρακλῆςσὺ δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς. Θησεύςὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς λέγει τάδε; Ἡρακλῆςοὐκ οὖν τοσαῦτά γʼ, εἰ μέτρῳ μοχθητέον. Θησεύςεὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος; Ἡρακλῆςοἱ δʼ οὐδὲν ὠφελοῦσί μʼ, ἀλλʼ Ἥρα κρατεῖ. Θησεύςοὐκ ἄν σʼ ἀνάσχοιθʼ Ἑλλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν. Ἡρακλῆςἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν. πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδʼ ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην ἐμέ. ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. Ζεὺς δʼ — ὅστις ὁ Ζεύς — πολέμιόν μʼ ἐγείνατο