Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων; Θησεύςἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά. Ἡρακλῆςτί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; Θησεύςτί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν. Ἡρακλῆςφεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον μίασμʼ ἐμόν. Θησεύςοὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων. Ἡρακλῆςἐπῄνεσʼ· εὖ δράσας δέ σʼ οὐκ ἀναίνομαι. Θησεύςἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότʼ οἰκτίρω σε νῦν. Ἡρακλῆςοἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμʼ ἀποκτείνας τέκνα. Θησεύςκλαίω χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι συμφοραῖς. Ἡρακλῆςηὗρες δέ γʼ ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν; Θησεύςἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. Ἡρακλῆςτοιγὰρ παρεσκευάσμεθʼ ὥστε κατθανεῖν.