καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ· ἀναινόμεσθα γάρ. Ἀμφιτρύωντοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα. Ἡρακλῆςἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι; Ἀμφιτρύωνὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε; Ἡρακλῆςἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; Ἀμφιτρύωντὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά. Ἡρακλῆςἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά. Ἀμφιτρύωνἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα. Ἡρακλῆςοἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας; Ἀμφιτρύωνἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. Ἡρακλῆςτί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; Ἀμφιτρύωνσὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος. Ἡρακλῆςτί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ. Ἀμφιτρύωνμανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα. Ἡρακλῆςἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; Ἀμφιτρύωνμιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε. Ἡρακλῆςαἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος. Ἀμφιτρύωντούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας. Ἡρακλῆςἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν;Ἀμφιτρύωνοὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.