φιλότιμον ἦθος πλούσιον, φρόνημα δὲἐν τοῖσιν ἔργοις, οὐχὶ τοῖς λόγοις, ἴσον.ἐκ τῶνδε μὴ θαύμαζε τῶν εἰρημένων,Θησεῦ, πρὸ πύργων τούσδε τολμῆσαι θανεῖν.τὸ γὰρ τραφῆναι μὴ κακῶς αἰδῶ φέρει·αἰσχύνεται δὲ τἀγάθʼ ἀσκήσας ἀνὴρκακὸς γενέσθαι πᾶς τις. ἡ δʼ εὐανδρίαδιδακτός, εἴπερ καὶ βρέφος διδάσκεταιλέγειν ἀκούειν θʼ ὧν μάθησιν οὐκ ἔχει.ἃ δʼ ἂν μάθῃ τις, ταῦτα σῴζεσθαι φιλεῖπρὸς γῆρας. οὕτω παῖδας εὖ παιδεύετε.

Χορόςἰὼ τέκνον, δυστυχῆ σʼἔτρεφον, ἔφερον ὑφʼ ἥπατοςπόνους ἐνεγκοῦσʼ ἐν ὠδῖσι· καὶνῦν Ἅιδας τὸν ἐμὸνἔχει μόχθον ἀθλίας,ἐγὼ δὲ γηροβοσκὸν οὐκ ἔχω, τεκοῦσʼἁ τάλαινα παῖδα.

Θησεύςκαὶ μὴν τὸν Οἰκλέους γε γενναῖον τόκονθεοὶ ζῶντʼ ἀναρπάσαντες ἐς μυχοὺς χθονὸς