ὅτῳ ξυνέστη τῶνδʼ ἕκαστος ἐν μάχῃἢ τραῦμα λόγχης πολεμίων ἐδέξατο.κενοὶ γὰρ οὗτοι τῶν τʼ ἀκουόντων λόγοικαὶ τοῦ λέγοντος, ὅστις ἐν μάχῃ βεβὼςλόγχης ἰούσης πρόσθεν ὀμμάτων πυκνῆςσαφῶς ἀπήγγειλʼ ὅστις ἐστὶν ἁγαθός.οὐκ ἂν δυναίμην οὔτʼ ἐρωτῆσαι τάδεοὔτʼ αὖ πιθέσθαι τοῖσι τολμῶσιν λέγειν·μόλις γὰρ ἄν τις αὐτὰ τἀναγκαῖʼ ὁρᾶνδύναιτʼ ἂν ἑστὼς πολεμίοις ἐναντίος.Ἄδραστοςἄκουε δή νυν· καὶ γὰρ οὐκ ἄκοντί μοιδίδως ἔπαινον ὧν ἔγωγε βούλομαιφίλων ἀληθῆ καὶ δίκαιʼ εἰπεῖν πέρι.ὁρᾷς τὸν ἁβρόν, οὗ βέλος διέπτατο;Καπανεὺς ὅδʼ ἐστίν· ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς,ἥκιστα δʼ ὄλβῳ γαῦρος ἦν· φρόνημα δὲοὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ,φεύγων τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτʼ ἄγαντἀρκοῦντʼ ἀτίζων· οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷτὸ χρηστὸν εἶναι, μέτρια δʼ ἐξαρκεῖν ἔφη.