οἴμοι· πόσῳ σφιν συνθανεῖν ἂν ἤθελον.Ἄγγελοςἄκραντʼ ὀδύρῃ ταῖσδέ τʼ ἐξάγεις δάκρυ.Ἄδραστοςδοκῶ μέν, αὐταί γʼ εἰσὶν αἱ διδάσκαλοι.ἀλλʼ εἶἑν· αἴρω χεῖρʼ ἀπαντήσας νεκροῖςἍιδου τε μολπὰς ἐκχέω δακρυρρόους,φίλους προσαυδῶν, ὧν λελειμμένος τάλαςἔρημα κλαίω· τοῦτο γὰρ μόνον βροτοῖςοὐκ ἔστι τἀνάλωμʼ ἀναλωθὲν λαβεῖν,ψυχὴν βροτείαν· χρημάτων δʼ εἰσὶν πόροι.

Χορός— τὰ μὲν εὖ, τὰ δὲ δυστυχῆ.πόλει μὲν εὐδοξίακαὶ στρατηλάταις δορὸςδιπλάζεται τιμά·ἐμοὶ δὲ παίδων μὲν εἰσιδεῖν μέλη