ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών.ὁρῶ δὲ φῦλα τρία τριῶν στρατευμάτων·τευχεσφόρον μὲν λαὸν ἐκτείνοντʼ ἄνωἸσμήνιον πρὸς ὄχθον, ὡς μὲν ἦν λόγος,αὐτόν τʼ ἄνακτα, παῖδα κλεινὸν Αἰγέως,καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, δεξιὸν τεταγμένουςκέρας, παλαιᾶς Κεκροπίας τʼ οἰκήτορας,ἴσους ἀριθμόν· ἁρμάτων δʼ ὀχήματααὐτόν τε Πάραλον ἐστολισμένον δορὶκρήνην παρʼ αὐτὴν Ἄρεος· ἱππότην δʼ ὄχλονπρὸς κρασπέδοισι στρατοπέδου τεταγμένον.Κάδμου δὲ λαὸς ἧστο πρόσθε τειχέων,νεκροὺς ὄπισθεν θέμενος, ὧν ἔκειτʼ ἀγών,ἔνερθε σεμνῶν μνημάτων Ἀμφίονος.ἱππεῦσι δʼ ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοιτετραόροισί τʼ ἀντίʼ ἅρμαθʼ ἅρμασιν.κῆρυξ δὲ Θησέως εἶπεν ἐς πάντας τάδε·Σιγᾶτε, λαοί· σῖγα, Καδμείων στίχες,ἀκούσαθʼ· ἡμεῖς ἥκομεν νεκροὺς μέτα,θάψαι θέλοντες, τὸν Πανελλήνων νόμον