μοναμπύκων τε φάλαρα κινεῖσθαι στόμαἀφρῷ καταστάζοντα Καδμείαν χθόνα.χωρήσομαι γὰρ ἑπτὰ πρὸς Κάδμου πύλαςαὐτὸς σίδηρον ὀξὺν ἐν χεροῖν ἔχωναὐτός τε κῆρυξ. σοὶ δὲ προστάσσω μένειν,Ἄδραστε, κἀμοὶ μὴ ἀναμίγνυσθαι τύχαςτὰς σάς. ἐγὼ γὰρ δαίμονος τοὐμοῦ μέταστρατηλατήσω καινὸς ἐν καινῷ δορί.ἓν δεῖ μόνον μοι· τοὺς θεοὺς ἔχειν, ὅσοιδίκην σέβονται· ταῦτα γὰρ ξυνόνθʼ ὁμοῦνίκην δίδωσιν. ἁρετὴ δʼ οὐδὲν λέγειβροτοῖσιν, ἢ μὴ τὸν θεὸν χρῄζοντʼ ἔχῃ.

Χορός— ὦ μέλεαι μελέων ματέρες λοχαγῶν,ὥς μοι ὑφʼ ἥπατι χλωρὸν δεῖμα θάσσει —