ὑμᾶς δʼ ὑβρίζειν οὐκ ἐχρῆν τοιάνδʼ ὕβριν.Ἄδραστοςὦ παγκάκιστε — Θησεύςσῖγʼ, Ἄδραστʼ, ἔχε στόμα,καὶ μὴ ʼπίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγουςθῇς· οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε,ἀλλʼ ὡς ἔμʼ· ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών.καὶ πρῶτα μέν σε πρὸς τὰ πρῶτʼ ἀμείψομαι.οὐκ οἶδʼ ἐγὼ Κρέοντα δεσπόζοντʼ ἐμοῦοὐδὲ σθένοντα μεῖζον, ὥστʼ ἀναγκάσαιδρᾶν τὰς Ἀθήνας ταῦτʼ· ἄνω γὰρ ἂν ῥέοιτὰ πράγμαθʼ οὕτως, εἰ ʼπιταξόμεσθα δή.πόλεμον δὲ τοῦτον οὐκ ἐγὼ καθίσταμαι,ὃς οὐδὲ σὺν τοῖσδʼ ἦλθον ἐς Κάδμου χθόνα·νεκροὺς δὲ τοὺς θανόντας, οὐ βλάπτων πόλινοὐδʼ ἀνδροκμῆτας προσφέρων ἀγωνίας,θάψαι δικαιῶ, τὸν Πανελλήνων νόμονσῴζων. τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον;εἰ γάρ τι καὶ πεπόνθατʼ Ἀργείων ὕπο,τεθνᾶσιν, ἠμύνασθε πολεμίους καλῶς,αἰσχρῶς δʼ ἐκείνοις, χἡ δίκη διοίχεται.