ἤ νυν φρονεῖν ἄμεινον ἐξαύχει Διός,ἢ θεοὺς δικαίως τοὺς κακοὺς ἀπολλύναι.φιλεῖν μὲν οὖν χρὴ τοὺς σοφοὺς πρῶτον τέκνα,ἔπειτα τοκέας πατρίδα θʼ, ἣν αὔξειν χρεὼνκαὶ μὴ κατᾶξαι. σφαλερὸν ἡγεμὼν θρασύς·νεώς τε ναύτης ἥσυχος, καιρῷ σοφός.καὶ τοῦτʼ ἐμοὶ τἀνδρεῖον, ἡ προμηθία.Χορόςἐξαρκέσας ἦν Ζεὺς ὁ τιμωρούμενος,ὑμᾶς δʼ ὑβρίζειν οὐκ ἐχρῆν τοιάνδʼ ὕβριν.Ἄδραστοςὦ παγκάκιστε — Θησεύςσῖγʼ, Ἄδραστʼ, ἔχε στόμα,καὶ μὴ ʼπίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγουςθῇς· οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε,ἀλλʼ ὡς ἔμʼ· ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών.