ἢ παρθενεύειν παῖδας ἐν δόμοις καλῶς,τερπνὰς τυράννοις ἡδονάς, ὅταν θέλῃ,δάκρυα δʼ ἑτοιμάζουσι; μὴ ζῴην ἔτι,εἰ τἀμὰ τέκνα πρὸς βίαν νυμφεύσεται.καὶ ταῦτα μὲν δὴ πρὸς τὰ σὰ ἐξηκόντισα.ἥκεις δὲ δὴ τί τῆσδε γῆς κεχρημένος;κλαίων γʼ ἂν ἦλθες, εἴ σε μὴ ῎πεμψεν πόλις,περισσὰ φωνῶν· τὸν γὰρ ἄγγελον χρεὼνλέξανθʼ ὅσʼ ἂν τάξῃ τις ὡς τάχος πάλινχωρεῖν. τὸ λοιπὸν δʼ εἰς ἐμὴν πόλιν Κρέωνἧσσον λάλον σου πεμπέτω τινʼ ἄγγελον.Χορόςφεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῷκαλῶς, ὑβρίζουσʼ ὡς ἀεὶ πράξοντες εὖ.Κῆρυξλέγοιμʼ ἂν ἤδη. τῶν μὲν ἠγωνισμένωνσοὶ μὲν δοκείτω ταῦτʼ, ἐμοὶ δὲ τἀντία.ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ πᾶς τε Καδμεῖος λεὼςἌδραστον ἐς γῆν τήνδε μὴ παριέναι·εἰ δʼ ἔστιν ἐν γῇ, πρὶν θεοῦ δῦναι σέλας,λύσαντα σεμνὰ στεμμάτων μυστήριατῆσδʼ ἐξελαύνειν, μηδʼ ἀναιρεῖσθαι νεκροὺς