ὅταν τις ὡς λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυντόλμας ἀφαιρῇ κἀπολωτίζῃ νέους;κτᾶσθαι δὲ πλοῦτον καὶ βίον τί δεῖ τέκνοιςὡς τῷ τυράννῳ πλείονʼ ἐκμοχθῇ βίον;ἢ παρθενεύειν παῖδας ἐν δόμοις καλῶς,τερπνὰς τυράννοις ἡδονάς, ὅταν θέλῃ,δάκρυα δʼ ἑτοιμάζουσι; μὴ ζῴην ἔτι,εἰ τἀμὰ τέκνα πρὸς βίαν νυμφεύσεται.καὶ ταῦτα μὲν δὴ πρὸς τὰ σὰ ἐξηκόντισα.ἥκεις δὲ δὴ τί τῆσδε γῆς κεχρημένος;κλαίων γʼ ἂν ἦλθες, εἴ σε μὴ ῎πεμψεν πόλις,περισσὰ φωνῶν· τὸν γὰρ ἄγγελον χρεὼνλέξανθʼ ὅσʼ ἂν τάξῃ τις ὡς τάχος πάλινχωρεῖν. τὸ λοιπὸν δʼ εἰς ἐμὴν πόλιν Κρέων