λαβὼν δʼ Ἄδραστον δεῖγμα τῶν ἐμῶν λόγωνἐς πλῆθος ἀστῶν εἶμι· καὶ πείσας τάδε,λεκτοὺς ἀθροίσας δεῦρʼ Ἀθηναίων κόρουςἥξω· παρʼ ὅπλοις θʼ ἥμενος πέμψω λόγουςΚρέοντι νεκρῶν σώματʼ ἐξαιτούμενος.ἀλλʼ, ὦ γεραιαί, σέμνʼ ἀφαιρεῖτε στέφημητρός, πρὸς οἴκους ὥς νιν Αἰγέως ἄγω,φίλην προσάψας χεῖρα· τοῖς τεκοῦσι γὰρδύστηνος ὅστις μὴ ἀντιδουλεύει τέκνων — κάλλιστον ἔρανον· δοὺς γὰρ ἀντιλάζυταιπαίδων παρʼ αὑτοῦ τοιάδʼ ἃν τοκεῦσι δῷ.

Χορός— ἱππόβοτον Ἄργος, ὦ πάτριον ἐμὸν πέδον,ἐκλύετε τάδʼ, ἐκλύετεἄνακτος ὅσια περὶ θεοὺςκαὶ μεγάλα Πελασγίᾳκαὶ κατʼ Ἄργος.

Χορός— εἰ γὰρ ἐπὶ τέρμα καὶ τὸ πλέον ἐμῶν κακῶνἱκόμενος ἔτι ματέροςἄγαλμα φόνιον ἐξέλοι,γᾶν δὲ φίλιον Ἰνάχου