βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσιγούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι.
Θησεύςμῆτερ, τί κλαίεις λέπτʼ ἐπʼ ὀμμάτων φάρηβαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόουςκλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι.ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόεισεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη.Αἴθρααἰαῖ.Θησεύςτὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον.Αἴθραὦ τλήμονες γυναῖκες.Θησεύςοὐ σὺ τῶνδʼ ἔφυς.Αἴθραεἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν;Θησεύςὡς πολλά γʼ ἐστὶ κἀπὸ θηλειῶν σοφά.Αἴθραἀλλʼ εἰς ὄκνον μοι μῦθος ὃν κεύθω φέρει.