οὓς ὑπὸ τείχεσι Καδμείοισιν ἀπώλεσα κούρους.ἰώ μοι· λάβετε φέρετε πέμπετε κρίνετε ταλαίνας χέρας γεραιάς.πρός σε γενειάδος, ὦ φίλος, ὦ δοκιμώτατος Ἑλλάδι,ἄντομαι ἀμφιπίτνουσα τὸ σὸν γόνυ καὶ χέρα δειλαία·οἴκτισαι ἀμφὶ τέκνων μʼ ἱκέταν ἤ τινʼ ἀλάτανοἰκτρὸν ἰήλεμον οἰκτρὸν ἱεῖσαν.μηδʼ ἀτάφους, τέκνον, ἐν χθονὶ Κάδμου χάρματα θηρῶνπαῖδας ἐν ἁλικίᾳ τᾷ σᾷ κατίδῃς, ἱκετεύω.βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσιγούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι. Θησεύςμῆτερ, τί κλαίεις λέπτʼ ἐπʼ ὀμμάτων φάρηβαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόουςκλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι.ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόεισεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη.Αἴθρααἰαῖ.Θησεύςτὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον.Αἴθραὦ τλήμονες γυναῖκες.Θησεύςοὐ σὺ τῶνδʼ ἔφυς.Αἴθραεἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν;