πλείω τὰ χρηστὰ τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς·εἰ μὴ γὰρ ἦν τόδʼ, οὐκ ἂν ἦμεν ἐν φάει.αἰνῶ δʼ ὃς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένουκαὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο,πρῶτον μὲν ἐνθεὶς σύνεσιν, εἶτα δʼ ἄγγελονγλῶσσαν λόγων δούς, ὥστε γιγνώσκειν ὄπα,τροφήν τε καρποῦ τῇ τροφῇ τʼ ἀπʼ οὐρανοῦσταγόνας ὑδρηλάς, ὡς τά γʼ ἐκ γαίας τρέφῃἄρδῃ τε νηδύν· πρὸς δὲ τοῖσι χείματοςπροβλήματʼ, αἶθρον ἐξαμύνασθαι θεοῦ,πόντου τε ναυστολήμαθʼ, ὡς διαλλαγὰςἔχοιμεν ἀλλήλοισιν ὧν πένοιτο γῆ.ἃ δʼ ἔστʼ ἄσημα κοὐ σαφῶς γιγνώσκομεν,ἐς πῦρ βλέποντες καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς