πῶς ταῖς Ἀθήναις τόνδε προστάσσεις πόνον;ἐγὼ δίκαιός εἰμʼ ἀφηγεῖσθαι τάδε.Σπάρτη μὲν ὠμὴ καὶ πεποίκιλται τρόπους,τὰ δʼ ἄλλα μικρὰ κἀσθενῆ· πόλις δὲ σὴμόνη δύναιτʼ ἂν τόνδʼ ὑποστῆναι πόνον·τά τʼ οἰκτρὰ γὰρ δέδορκε καὶ νεανίανἔχει σὲ ποιμένʼ ἐσθλόν· οὗ χρείᾳ πόλειςπολλαὶ διώλοντʼ, ἐνδεεῖς στρατηλάτου.Χορόςκἀγὼ τὸν αὐτὸν τῷδέ σοι λόγον λέγω,Θησεῦ, διʼ οἴκτου τὰς ἐμὰς λαβεῖν τύχας.Θησεύςἄλλοισι δὴ ʼπόνησʼ ἁμιλληθεὶς λόγῳτοιῷδʼ. ἔλεξε γάρ τις ὡς τὰ χείροναπλείω βροτοῖσίν ἐστι τῶν ἀμεινόνων·ἐγὼ δὲ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω,