χαῖρʼ· ἄξιος γὰρ καὶ σὺ καὶ πόλις σέθεν.Θησεύςἔσται τάδʼ· ἀλλὰ καὶ σὺ τῶν αὐτῶν τύχοις.Ἀθήναἄκουε, Θησεῦ, τούσδʼ Ἀθηναίας λόγους,ἃ χρή σε δρᾶσαι, δρῶντα δʼ ὠφελεῖν τάδε.μὴ δῷς τάδʼ ὀστᾶ τοῖσδʼ ἐς Ἀργείαν χθόναπαισὶν κομίζειν ῥᾳδίως οὕτω μεθείς,ἀλλʼ ἀντὶ τῶν σῶν καὶ πόλεως μοχθημάτωνπρῶτον λάβʼ ὅρκον. τόνδε δʼ ὀμνύναι χρεὼνἌδραστον· οὗτος κύριος, τύραννος ὤν,πάσης ὑπὲρ γῆς Δαναϊδῶν ὁρκωμοτεῖν.ὁ δʼ ὅρκος ἔσται, μήποτʼ Ἀργείους χθόναἐς τήνδʼ ἐποίσειν πολέμιον παντευχίαν,ἄλλων τʼ ἰόντων ἐμποδὼν θήσειν δόρυ.ἢν δʼ ὅρκον ἐκλιπόντες ἔλθωσιν, πάλινκακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα.ἐν ᾧ δὲ τέμνειν σφάγια χρή σʼ, ἄκουέ μου.ἔστιν τρίπους σοι χαλκόπους ἔσω δόμων,ὃν Ἰλίου ποτʼ ἐξαναστήσας βάθρασπουδὴν ἐπʼ ἄλλην Ἡρακλῆς ὁρμώμενοςστῆσαί σʼ ἐφεῖτο Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν.