καὶ δεῦρό γʼ ὡς σὲ κρύφιος ἐζήτει μολεῖν.Ἑκάβηχρυσὸς δὲ σῶς ὃν ἦλθεν ἐκ Τροίας ἔχων;Πολυμήστωρσῶς, ἐν δόμοις γε τοῖς ἐμοῖς φρουρούμενος.Ἑκάβησῶσόν νυν αὐτὸν μηδʼ ἔρα τῶν πλησίον.Πολυμήστωρἥκιστʼ· ὀναίμην τοῦ παρόντος, ὦ γύναι.Ἑκάβηοἶσθʼ οὖν ἃ λέξαι σοί τε καὶ παισὶν θέλω;Πολυμήστωροὐκ οἶδα· τῷ σῷ τοῦτο σημανεῖς λόγῳ.Ἑκάβηἔστʼ, ὦ φιληθεὶς ὡς σὺ νῦν ἐμοὶ φιλῇ — Πολυμήστωρτί χρῆμʼ ὃ κἀμὲ καὶ τέκνʼ εἰδέναι χρεών;Ἑκάβηχρυσοῦ παλαιαὶ Πριαμιδῶν κατώρυχες.Πολυμήστωρταῦτʼ ἔσθʼ ἃ βούλῃ παιδὶ σημῆναι σέθεν;Ἑκάβημάλιστα, διὰ σοῦ γʼ· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ.Πολυμήστωρτί δῆτα τέκνων τῶνδε δεῖ παρουσίας;Ἑκάβηἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνῃς, τούσδʼ εἰδέναι.Πολυμήστωρκαλῶς ἔλεξας· τῇδε καὶ σοφώτερον.Ἑκάβηοἶσθʼ οὖν Ἀθάνας Ἰλίας ἵνα στέγαι;Πολυμήστωρἐνταῦθʼ ὁ χρυσός ἐστι; σημεῖον δὲ τί;Ἑκάβημέλαινα πέτρα γῆς ὑπερτέλλουσʼ ἄνω.Πολυμήστωρἔτʼ οὖν τι βούλῃ τῶν ἐκεῖ φράζειν ἐμοί;Ἑκάβησῶσαί σε χρήμαθʼ οἷς συνεξῆλθον θέλω.