Πολυμῆστορ, ἐν τοιοῖσδε κειμένη κακοῖς.ὅτῳ γὰρ ὤφθην εὐτυχοῦσʼ, αἰδώς μʼ ἔχειἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσʼ ἵνʼ εἰμὶ νῦνκοὐκ ἂν δυναίμην προσβλέπειν ὀρθαῖς κόραις.ἀλλʼ αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσῃ σέθεν,Πολυμῆστορ· ἄλλως δʼ αἴτιόν τι καὶ νόμος,γυναῖκας ἀνδρῶν μὴ βλέπειν ἐναντίον.Πολυμήστωρκαὶ θαῦμά γʼ οὐδέν. ἀλλὰ τίς χρεία σʼ ἐμοῦ;τί χρῆμʼ ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα·Ἑκάβηἴδιον ἐμαυτῆς δή τι πρὸς σὲ βούλομαικαὶ παῖδας εἰπεῖν σούς· ὀπάονας δέ μοιχωρὶς κέλευσον τῶνδʼ ἀποστῆναι δόμων.Πολυμήστωρχωρεῖτʼ· ἐν ἀσφαλεῖ γὰρ ἥδʼ ἐρημία.φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδεστράτευμʼ Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σὲ χρῆν·τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖφίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμʼ ἐγώ.Ἑκάβηπρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδʼ ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸςΠολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις,