ὃς ἐς σʼ ἀνελθὼν εἰ διαφθαρήσεται,καὶ μὴ δίκην δώσουσιν οἵτινες ξένουςκτείνουσιν ἢ θεῶν ἱερὰ τολμῶσιν φέρειν,οὐκ ἔστιν οὐδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποις ἴσον.ταῦτʼ οὖν ἐν αἰσχρῷ θέμενος αἰδέσθητί με·οἴκτιρον ἡμᾶς, ὡς γραφεύς τʼ ἀποσταθεὶςἰδοῦ με κἀνάθρησον οἷʼ ἔχω κακά.τύραννος ἦ ποτʼ, ἀλλὰ νῦν δούλη σέθεν,εὔπαις ποτʼ οὖσα, νῦν δὲ γραῦς ἄπαις θʼ ἅμα,ἄπολις ἔρημος, ἀθλιωτάτη βροτῶν οἴμοι τάλαινα, ποῖ μʼ ὑπεξάγεις πόδα;ἔοικα πράξειν οὐδέν· ὦ τάλαινʼ ἐγώ.τί δῆτα θνητοὶ τἄλλα μὲν μαθήματαμοχθοῦμεν ὡς χρὴ πάντα καὶ ματεύομεν,Πειθὼ δὲ τὴν τύραννον ἀνθρώποις μόνηνοὐδέν τι μᾶλλον ἐς τέλος σπουδάζομενμισθοὺς διδόντες μανθάνειν, ἵνʼ ἦν ποτεπείθειν ἅ τις βούλοιτο τυγχάνειν θʼ ἅμα;πῶς οὖν ἔτʼ ἄν τις ἐλπίσαι πράξειν καλῶς;