αἰῶνα τὸν σύμπαντα δουλεύειν θέλω.Ἀγαμέμνωνκαὶ δὴ τίνʼ ἡμᾶς εἰς ἐπάρκεσιν καλεῖς;Ἑκάβηοὐδέν τι τούτων ὧν σὺ δοξάζεις, ἄναξ. — ὁρᾷς νεκρὸν τόνδʼ, οὗ καταστάζω δάκρυ;Ἀγαμέμνωνὁρῶ· τὸ μέντοι μέλλον οὐκ ἔχω μαθεῖν.Ἑκάβητοῦτόν ποτʼ ἔτεκον κἄφερον ζώνης ὕπο.Ἀγαμέμνωνἔστιν δὲ τίς σῶν οὗτος, ὦ τλῆμον, τέκνων;Ἑκάβηοὐ τῶν θανόντων Πριαμιδῶν ὑπʼ Ἰλίῳ.Ἀγαμέμνωνἦ γάρ τινʼ ἄλλον ἔτεκες ἢ κείνους, γύναι;Ἑκάβηἀνόνητά γʼ, ὡς ἔοικε, τόνδʼ ὃν εἰσορᾷς.Ἀγαμέμνωνποῦ δʼ ὢν ἐτύγχανʼ, ἡνίκʼ ὤλλυτο πτόλις;Ἑκάβηπατήρ νιν ἐξέπεμψεν ὀρρωδῶν θανεῖν.Ἀγαμέμνωνποῖ τῶν τότʼ ὄντων χωρίσας τέκνων μόνον;Ἑκάβηἐς τήνδε χώραν, οὗπερ ηὑρέθη θανών.Ἀγαμέμνωνπρὸς ἄνδρʼ ὃς ἄρχει τῆσδε Πολυμήστωρ χθονός;Ἑκάβηἐνταῦθʼ ἐπέμφθη πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ.Ἀγαμέμνωνθνῄσκει δὲ πρὸς τοῦ καὶ τίνος πότμου τυχών;Ἑκάβητίνος γʼ ὑπʼ ἄλλου; Θρῄξ νιν ὤλεσε ξένος.Ἀγαμέμνωνὦ τλῆμον· ἦ που χρυσὸν ἠράσθη λαβεῖν;Ἑκάβητοιαῦτʼ, ἐπειδὴ συμφορὰν ἔγνω Φρυγῶν.