ἕτερα δʼ ἀφʼ ἑτέρων κακὰ κακῶν κυρεῖ·οὐδέ ποτʼ ἀστένακτος ἀδάκρυτος ἁ-μέρα μʼ ἐπισχήσει.Χορόςδείνʼ, ὦ τάλαινα, δεινὰ πάσχομεν κακά.Ἑκάβηὦ τέκνον τέκνον ταλαίνας ματρός,τίνι μόρῳ θνῄσκεις,τίνι πότμῳ κεῖσαι;πρὸς τίνος ἀνθρώπων;Θεράπαιναοὐκ οἶδʼ· ἐπʼ ἀκταῖς νιν κυρῶ θαλασσίαις Ἑκάβηἔκβλητον, ἢ πέσημα φοινίου δορός,ἐν ψαμάθῳ λευρᾷ; Θεράπαιναπόντου νιν ἐξήνεγκε πελάγιος κλύδων.
Ἑκάβηὤμοι, αἰαῖ, ἔμαθον ἔνυπνον ὀμμάτωνἐμῶν ὄψιν· οὔ με παρέβαφάσμα μελανόπτερον, τὰν ἐσεῖδον ἀμφὶ σέ,ὦ τέκνον, οὐκέτʼ ὄντα Διὸς ἐν φάει.Χορόςτίς γάρ νιν ἔκτεινʼ; οἶσθʼ ὀνειρόφρων φράσαι;Ἑκάβηἐμὸς ἐμὸς ξένος, Θρῄκιος ἱππότας,ἵνʼ ὁ γέρων πατὴρ ἔθετό νιν κρύψας.Χορόςοἴμοι, τί λέξεις; χρυσὸν ὡς ἔχοι κτανών;