οἴμοι, βλέπω δὴ παῖδʼ ἐμὸν τεθνηκότα,Πολύδωρον, ὅν μοι Θρῂξ ἔσῳζʼ οἴκοις ἀνήρ.ἀπωλόμην δύστηνος, οὐκέτʼ εἰμὶ δή.ὦ τέκνον τέκνον,αἰαῖ, κατάρχομαι γόων,βακχεῖον ἐξ ἀλάστοροςἀρτιμαθῆ νόμον.Θεράπαιναἔγνως γὰρ ἄτην παιδός, ὦ δύστηνε σύ;Ἑκάβηἄπιστʼ ἄπιστα, καινὰ καινὰ δέρκομαι.ἕτερα δʼ ἀφʼ ἑτέρων κακὰ κακῶν κυρεῖ·οὐδέ ποτʼ ἀστένακτος ἀδάκρυτος ἁ-μέρα μʼ ἐπισχήσει.Χορόςδείνʼ, ὦ τάλαινα, δεινὰ πάσχομεν κακά.

Ἑκάβηὦ τέκνον τέκνον ταλαίνας ματρός,τίνι μόρῳ θνῄσκεις,τίνι πότμῳ κεῖσαι;πρὸς τίνος ἀνθρώπων;Θεράπαιναοὐκ οἶδʼ· ἐπʼ ἀκταῖς νιν κυρῶ θαλασσίαις Ἑκάβηἔκβλητον, ἢ πέσημα φοινίου δορός,