λαθοῦσʼ ἔχει τι κλέμμα τῶν αὑτῆς δόμων.ὦ σχήματʼ οἴκων, ὦ ποτʼ εὐτυχεῖς δόμοι,ὦ πλεῖστʼ ἔχων κάλλιστά τʼ, εὐτεκνώτατεΠρίαμε, γεραιά θʼ ἥδʼ ἐγὼ μήτηρ τέκνων,ὡς ἐς τὸ μηδὲν ἥκομεν, φρονήματοςτοῦ πρὶν στερέντες. εἶτα δῆτʼ ὀγκούμεθα,ὃ μέν τις ἡμῶν πλουσίοις ἐν δώμασιν,ὃ δʼ ἐν πολίταις τίμιος κεκλημένος.τὰ δʼ οὐδὲν ἄλλως, φροντίδων βουλεύματαγλώσσης τε κόμποι. κεῖνος ὀλβιώτατος,ὅτῳ κατʼ ἦμαρ τυγχάνει μηδὲν κακόν.

Χορόςἐμοὶ χρῆν συμφοράν,ἐμοὶ χρῆν πημονὰν γενέσθαι,Ἰδαίαν ὅτε πρῶτον ὕλανἈλέξανδρος εἰλατίνανἐτάμεθʼ, ἅλιον ἐπʼ οἶδμα ναυστολήσωνἙλένας ἐπὶ λέκτρα, τὰνκαλλίσταν ὁ χρυσοφαὴςἍλιος αὐγάζει.