ἆρʼ οἱ τεκόντες διαφέρουσιν ἢ τροφαί;ἔχει γε μέντοι καὶ τὸ θρεφθῆναι καλῶςδίδαξιν ἐσθλοῦ· τοῦτο δʼ ἤν τις εὖ μάθῃ,οἶδεν τό γʼ αἰσχρόν, κανόνι τοῦ καλοῦ μαθών.καὶ ταῦτα μὲν δὴ νοῦς ἐτόξευσεν μάτην·σὺ δʼ ἐλθὲ καὶ σήμηνον Ἀργείοις τάδε,μὴ θιγγάνειν μοι μηδένʼ, ἀλλʼ εἴργειν ὄχλον,τῆς παιδός. ἔν τοι μυρίῳ στρατεύματιἀκόλαστος ὄχλος ναυτική τʼ ἀναρχίακρείσσων πυρός, κακὸς δʼ ὁ μή τι δρῶν κακόν.σὺ δʼ αὖ λαβοῦσα τεῦχος, ἀρχαία λάτρι,βάψασʼ ἔνεγκε δεῦρο ποντίας ἁλός,ὡς παῖδα λουτροῖς τοῖς πανυστάτοις ἐμήν,νύμφην τʼ ἄνυμφον παρθένον τʼ ἀπάρθενον,λούσω προθῶμαί θʼ — ὡς μὲν ἀξία, πόθεν;οὐκ ἂν δυναίμην· ὡς δʼ ἔχω — τί γὰρ πάθω; — κόσμον τʼ ἀγείρασʼ αἰχμαλωτίδων πάρα,αἵ μοι πάρεδροι τῶνδʼ ἔσω σκηνωμάτωνναίουσιν, εἴ τις τοὺς νεωστὶ δεσπότας