παίειν προθυμῇ, παῖσον, εἰ δʼ ὑπʼ αὐχέναχρῄζεις, πάρεστι λαιμὸς εὐτρεπὴς ὅδε.ὃ δʼ οὐ θέλων τε καὶ θέλων οἴκτῳ κόρης,τέμνει σιδήρῳ πνεύματος διαρροάς·κρουνοὶ δʼ ἐχώρουν. ἣ δὲ καὶ θνῄσκουσʼ ὅμωςπολλὴν πρόνοιαν εἶχεν εὐσχήμων πεσεῖν,κρύπτουσʼ ἃ κρύπτειν ὄμματʼ ἀρσένων χρεών.ἐπεὶ δʼ ἀφῆκε πνεῦμα θανασίμῳ σφαγῇ,οὐδεὶς τὸν αὐτὸν εἶχεν Ἀργείων πόνον·ἀλλʼ οἳ μὲν αὐτῶν τὴν θανοῦσαν ἐκ χερῶνφύλλοις ἔβαλλον, οἳ δὲ πληροῦσιν πυρὰνκορμοὺς φέροντες πευκίνους, ὁ δʼ οὐ φέρωνπρὸς τοῦ φέροντος τοιάδʼ ἤκουεν κακά·Ἕστηκας, ὦ κάκιστε, τῇ νεάνιδιοὐ πέπλον οὐδὲ κόσμον ἐν χεροῖν ἔχων;οὐκ εἶ τι δώσων τῇ περίσσʼ εὐκαρδίῳψυχήν τʼ ἀρίστῃ; τοιάδʼ ἀμφὶ σῆς λέγωνπαιδὸς θανούσης, εὐτεκνωτάτην τέ σεπασῶν γυναικῶν δυστυχεστάτην θʼ ὁρῶ.Χορόςδεινόν τι πῆμα Πριαμίδαις ἐπέζεσεν