εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν βλέφαρονἀκέσαιʼ ἀκέσαιο τυφλόν, Ἅλιε,φέγγος ἐπαλλάξας.ἆ ἆ,σίγα· κρυπτὰν βάσιν αἰσθάνομαιτάνδε γυναικῶν. πᾷ πόδʼ ἐπᾴξαςσαρκῶν ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ,θοίναν ἀγρίων θηρῶν τιθέμενος,ἀρνύμενος λώβανλύμας ἀντίποινʼ ἐμᾶς; ὦ τάλας.ποῖ πᾷ φέρομαι τέκνʼ ἔρημα λιπὼνΒάκχαις Ἅιδου διαμοιρᾶσαι,σφακτά, κυσίν τε φοινίαν δαῖτʼ ἀνή-μερον τʼ οὐρείαν ἐκβολάν;πᾷ στῶ, πᾷ κάμψω, πᾷ βῶ,ναῦς ὅπως ποντίοις πείσμασιν, λινόκροκονφᾶρος στέλλων, ἐπὶ τάνδε συθεὶςτέκνων ἐμῶν φύλαξ ὀλέθριον κοίταν;Χορόςὦ τλῆμον, ὥς σοι δύσφορʼ εἴργασται κακά·