θυμῷ ῥέοντι Θρῃκὶ δυσμαχωτάτῳ.
Πολυμήστωρὤμοι ἐγώ, πᾷ βῶ,πᾷ στῶ, πᾷ κέλσω;τετράποδος βάσιν θηρὸς ὀρεστέρουτιθέμενος ἐπίχειρα κατʼ ἴχνος; ποίανἢ ταύταν ἢ τάνδʼ ἐξαλλάξω, τὰςἀνδροφόνους μάρψαι χρῄζων Ἰλιάδας,αἵ με διώλεσαν;τάλαιναι κόραι τάλαιναι Φρυγῶν,ὦ κατάρατοι,ποῖ καί με φυγᾷ πτώσσουσι μυχῶν;εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν βλέφαρονἀκέσαιʼ ἀκέσαιο τυφλόν, Ἅλιε,φέγγος ἐπαλλάξας.ἆ ἆ,σίγα· κρυπτὰν βάσιν αἰσθάνομαιτάνδε γυναικῶν. πᾷ πόδʼ ἐπᾴξαςσαρκῶν ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ,θοίναν ἀγρίων θηρῶν τιθέμενος,ἀρνύμενος λώβαν