ἀμέρσας βίοτον. τὸ γὰρ ὑπέγγυονΔίκᾳ καὶ θεοῖσιν οὐ συμπίτνει·ὀλέθριον ὀλέθριον κακόν.ψεύσει σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγενθανάσιμον πρὸς Ἅιδαν, ἰὼ τάλας·ἀπολέμῳ δὲ χειρὶ λείψεις βίον.Πολυμήστωρἔσωθενὤμοι, τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων τάλας.Χορός— ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς οἰμωγήν, φίλαι;Πολυμήστωρὤμοι μάλʼ αὖθις, τέκνα, δυστήνου σφαγῆς.Χορός— φίλαι, πέπρακται καίνʼ ἔσω δόμων κακά.Πολυμήστωρἀλλʼ οὔτι μὴ φύγητε λαιψηρῷ ποδί·βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδʼ ἀναρρήξω μυχούς.Χορός— ἰδού, βαρείας χειρὸς ὁρμᾶται βέλος.— βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν; ὡς ἀκμὴ καλεῖἙκάβῃ παρεῖναι Τρῳάσιν τε συμμάχους.Ἑκάβηἄρασσε, φείδου μηδέν, ἐκβάλλων πύλας·οὐ γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν ἐνθήσεις κόραις,οὐ παῖδας ὄψῃ ζῶντας οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ.