ἤλγουν μὲν ἤλγουν, συμφοραῖς δ’ ἠνειχόμην,σῶν δὲ στερηθεὶς ᾠχόμην ἄκων γάμων.νῦν οὖν, ἐπειδὴ περιπετεῖς ἔχεις τύχαςκαὶ ξυμφορὰν τήνδ’ εἰσπεσοῦσ’ ἀμηχανεῖς,ἄξω σ’ ἀπ’ οἴκων καὶ πατρὸς δώσω χερί.τὸ συγγενὲς γὰρ δεινόν, ἔν τε τοῖς κακοῖςοὐκ ἔστιν οὐδὲν κρεῖσσον οἰκείου φίλου.Ἑρμιόνηνυμφευμάτων μὲν τῶν ἐμῶν πατὴρ ἐμὸς