σῷ μὲν συνέγνων πατρί, τὸν δ’ ἐλισσόμηνγάμους ἀφεῖναι σούς, ἐμὰς λέγων τύχαςκαὶ τὸν παρόντα δαίμον’, ὡς φίλων μὲν ἂνγήμαιμ’ ἀπ’ ἀνδρῶν, ἔκτοθεν δ’ οὐ ῥᾳδίως,φεύγων ἀπ’ οἴκων ἃς ἐγὼ φεύγω φυγάς.ὃ δ’ ἦν ὑβριστὴς εἴς τ’ ἐμῆς μητρὸς φόνοντάς θ’ αἱματωποὺς θεὰς ὀνειδίζων ἐμοί.κἀγὼ ταπεινὸς ὢν τύχαις ταῖς οἴκοθεν