δόμοι τ’ ἐλαύνειν φθέγμ’ ἔχοντες οἵδε με,μισεῖ τε γαῖα Φθιάς. εἰ δ’ ἥξει πάροςΦοίβου λιπὼν μαντεῖον εἰς δόμους πόσις,κτενεῖ μ’ ἐπ’ αἰσχίστοισιν· ἢ δουλεύσομεννόθοισι λέκτροις ὧν ἐδέσποζον πρὸ τοῦ.πῶς οὖν τάδ’, ὡς εἴποι τις, ἐξημάρτανες;κακῶν γυναικῶν εἴσοδοί μ’ ἀπώλεσαν,αἵ μοι λέγουσαι τούσδ’ ἐχαύνωσαν λόγους·Σὺ τὴν κακίστην αἰχμάλωτον ἐν δόμοιςδούλην ἀνέξῃ σοὶ λέχους κοινουμένην;μὰ τὴν ἄνασσαν, οὐκ ἂν ἔν γ’ ἐμοῖς δόμοιςβλέπουσ’ ἂν αὐγὰς τἄμ’ ἐκαρποῦτ’ ἂν λέχη.κἀγὼ κλύουσα τούσδε Σειρήνων λόγους,~~σοφῶν πανούργων ποικίλων λαλημάτων,~~ἐξηνεμώθην μωρίᾳ. τί γάρ μ’ ἐχρῆνπόσιν φυλάσσειν, ᾗ παρῆν ὅσων ἔδει;πολὺς μὲν ὄλβος· δωμάτων δ’ ἠνάσσομεν·παῖδας δ’ ἐγὼ μὲν γνησίους ἔτικτον ἄν,ἡ δ’ ἡμιδούλους τοῖς ἐμοῖς νοθαγενεῖς.ἀλλ’ οὔποτ’ οὔποτ’—οὐ γὰρ εἰσάπαξ ἐρῶ—