ἀλγεῖς, φόνον ῥάψασα συγγάμῳ σέθεν;

Ἑρμιόνηκατὰ μὲν οὖν στένωδαΐας τόλμας, ἂν ἔρεξ’·ὦ κατάρατος ἐγὼ κατά-ρατος ἀνθρώποις.Τροφόςσυγγνώσεταί σοι τήνδ’ ἁμαρτίαν πόσις.

Ἑρμιόνητί μοι ξίφοςἐκ χερὸς ἠγρεύσω;