νῦν δ’ ἐχθρὰ ποιεῖ· τήνδ’ ἐπεξελθεῖν θέλωστρατηλατήσας χὑποχείριον λαβεῖν.ὅταν δὲ τἀκεῖ θῶ κατὰ γνώμην ἐμήν,ἥξω· παρὼν δὲ πρὸς παρόντας ἐμφανῶςγαμβροὺς διδάξω καὶ διδάξομαι λόγους.κἂν μὲν κολάζῃ τήνδε καὶ τὸ λοιπὸν ᾖσώφρων καθ’ ἡμᾶς, σώφρον’ ἀντιλήψεται·θυμούμενος δὲ τεύξεται θυμουμένων,ἔργοισι δ’ ἔργα διάδοχ’ ἀντιλήψεται.τοὺς σοὺς δὲ μύθους ῥᾳδίως ἐγὼ φέρω·σκιὰ γὰρ ἀντίστοιχος ὣς φωνὴν ἔχεις,ἀδύνατος, οὐδὲν ἄλλο πλὴν λέγειν μόνον.Πηλεύςἡγοῦ, τέκνον μοι, δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλαις σταθείς,σύ τ’, ὦ τάλαινα· χείματος γὰρ ἀγρίουτυχοῦσα λιμένας ἦλθες εἰς εὐηνέμους.Ἀνδρομάχηὦ πρέσβυ, θεοί σοι δοῖεν εὖ καὶ τοῖσι σοῖς,σῴσαντι παῖδα κἀμὲ τὴν δυσδαίμονα.ὅρα δὲ μὴ νῷν εἰς ἐρημίαν ὁδοῦπτήξαντες οἵδε πρὸς βίαν ἄγωσί με,γέροντα μὲν σ’ ὁρῶντες, ἀσθενῆ δ’ ἐμὲ