φθείρεσθε τῆσδε, δμῶες, ὡς ἂν ἐκμάθωεἴ τίς με λύειν τῆσδε κωλύσει χέρας.ἔπαιρε σαυτήν· ὡς ἐγὼ καίπερ τρέμωνπλεκτὰς ἱμάντων στροφίδας ἐξανήσομαι.ὧδ’, ὦ κάκιστε, τῆσδ’ ἐλυμήνω χέρας;βοῦν ἢ λέοντ’ ἤλπιζες ἐντείνειν βρόχοις;ἢ μὴ ξίφος λαβοῦσ’ ἀμυνάθοιτό σεἔδεισας; ἕρπε δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλας, βρέφος,