αἰσχρῶς μὲν ὑμῖν, δυστυχῶς δ’ ἐμοί, γέρον.Πηλεύςχαλᾶν κελεύω δεσμὰ πρὶν κλαίειν τινά,καὶ τῆσδε χεῖρας διπτύχους ἀνιέναι.Μενέλαοςἐγὼ δ’ ἀπαυδῶ γ’ ἄλλος οὐχ ἥσσων σέθενκαὶ τῆσδε πολλῷ κυριώτερος γεγώς.Πηλεύςπῶς; ἦ τὸν ἀμὸν οἶκον οἰκήσεις μολὼνδεῦρ’; οὐχ ἅλις σοι τῶν κατὰ Σπάρτην κρατεῖν;Μενέλαοςεἷλόν νιν αἰχμάλωτον ἐκ Τροίας ἐγώ.Πηλεύςοὑμὸς δέ γ’ αὐτὴν ἔλαβε παῖς παιδὸς γέρας.Μενέλαοςοὔκουν ἐκείνου τἀμὰ τἀκείνου τ’ ἐμά;Πηλεύςναί,δρᾶν εὖ, κακῶς δ’ οὔ, μηδ’ ἀποκτείνειν βίᾳ.Μενέλαοςὡς τήνδ’ ἀπάξεις οὔποτ’ ἐξ ἐμῆς χερός.Πηλεύςσκήπτρῳ δὲ τῷδε σὸν καθαιμάξω κάρα;Μενέλαοςψαῦσόν γ’, ἵν’ εἰδῇς, καὶ πέλας πρόσελθέ μου.Πηλεύςσὺ γὰρ μετ’ ἀνδρῶν, ὦ κάκιστε κἀκ κακῶν;σοὶ ποῦ μέτεστιν ὡς ἐν ἀνδράσιν λόγου;ὅστις πρὸς ἀνδρὸς Φρυγὸς ἀπηλλάγης λέχος,ἄκλῃστ’ ἄδουλα δώμαθ’ ἑστίας λιπών,ὡς δὴ γυναῖκα σώφρον’ ἐν δόμοις ἔχων