ἤν τε κτανεῖν νιν ἤν τε μὴ κτανεῖν θέλῃ.ἀλλ’ ἕρπ’ ἐς οἴκους τούσδ’, ἵν’ εἰς ἐλευθέρουςδούλη γεγῶσα μήποθ’ ὑβρίζειν μάθῃς.Ἀνδρομάχηοἴμοι· δόλῳ μ’ ὑπῆλθες, ἠπατήμεθα.Μενέλαοςκήρυσσ’ ἅπασιν· οὐ γὰρ ἐξαρνούμεθα.Ἀνδρομάχηἦ ταῦτ’ ἐν ὑμῖν τοῖς παρ’ Εὐρώτᾳ σοφά;Μενέλαοςκαὶ τοῖς γε Τροίᾳ, τοὺς παθόντας ἀντιδρᾶν.Ἀνδρομάχητὰ θεῖα δ’ οὐ θεῖ’ οὐδ’ ἔχειν ἡγῇ δίκην;Μενέλαοςὅταν τάδ’ ᾖ, τότ’ οἴσομεν· σὲ δὲ κτενῶ.Ἀνδρομάχηἦ καὶ νεοσσὸν τόνδ’, ὑπὸ πτερῶν σπάσας;Μενέλαοςοὐ δῆτα· θυγατρὶ δ’, ἢν θέλῃ, δώσω κτανεῖν.Ἀνδρομάχηοἴμοι· τί δῆτά σ’ οὐ καταστένω, τέκνον;Μενέλαοςοὔκουν θρασεῖά γ’ αὐτὸν ἐλπὶς ἀναμένει.Ἀνδρομάχηὦ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἔχθιστοι βροτῶνΣπάρτης ἔνοικοι, δόλια βουλευτήρια,ψευδῶν ἄνακτες, μηχανορράφοι κακῶν,ἑλικτὰ κοὐδὲν ὑγιές, ἀλλὰ πᾶν πέριξφρονοῦντες, ἀδίκως εὐτυχεῖτ’ ἀν’ Ἑλλάδα.τί δ’ οὐκ ἐν ὑμῖν ἐστιν; οὐ πλεῖστοι φόνοι;οὐκ αἰσχροκερδεῖς; οὐ λέγοντες ἄλλα μὲν