ον κατοικίσαι λέπας·ὅτε νιν παρὰ θεσπεσίῳ δάφνᾳβόασε Κασάνδρα κτανεῖν,μεγάλαν Πριάμου πόλεως λώβαν.τίν’ οὐκ ἐπῆλθε, ποῖον οὐκ ἐλίσσετοδαμογερόν-των βρέφος φονεύειν;
Χορόςοὔτ’ ἂν ἐπ’ Ἰλιάσι ζυγὸν ἤλυθεδούλιον, σύ τ’ ἂν γύναι,τυράννωνἔσχες ἂν δόμων ἕδρας·παρέλυσε δ’ ἂν Ἑλλάδος ἀλγεινοὺςμόχθους οὓς ἀμφὶ Τροίανδεκέτεις ἀλάληντο νέοι λόγχαις.λέχη τ’ ἔρημ’ ἂν οὔποτ’ ἐξελείπετο,καὶ τεκέωνὀρφανοὶ γέροντες. Μενέλαοςἥκω λαβὼν σὸν παῖδ’, ὃν εἰς ἄλλους δόμουςλάθρᾳ θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ὑπεξέθου.σὲ μὲν γὰρ ηὔχεις θεᾶς βρέτας σῴσειν τόδε,