οἶκον κατασχεῖν τὸν σὸν ἀντὶ σοῦ θέλω;πότερον ἵν’ αὐτὴ παῖδας ἀντὶ σοῦ τέκωδούλους ἐμαυτῇ τ’ ἀθλίαν ἐφολκίδα;ἢ τοὺς ἐμούς τις παῖδας ἐξανέξεταιΦθίας τυράννους ὄντας, ἢν σὺ μὴ τέκῃς;φιλοῦσι γάρ μ’ Ἕλληνες Ἕκτορός τ’ ἄπο;αὐτή τ’ ἀμαυρὰ κοὐ τύραννος ἦ Φρυγῶν;οὐκ ἐξ ἐμῶν σε φαρμάκων στυγεῖ πόσις,ἀλλ’ εἰ ξυνεῖναι μὴ ’πιτηδεία κυρεῖς.φίλτρον δὲ καὶ τόδ’· οὐ τὸ κάλλος, ὦ γύναι,ἀλλ’ ἁρεταὶ τέρπουσι τοὺς ξυνευνέτας.σὺ δ’ ἤν τι κνισθῇς, ἡ Λάκαινα μὲν πόλιςμέγ’ ἐστί, τὴν δὲ Σκῦρον οὐδαμοῦ τίθης·πλουτεῖς δ’ ἐν οὐ πλουτοῦσι· Μενέλεως δέ σοιμείζων Ἀχιλλέως. ταῦτά τοί σ’ ἔχθει πόσις.χρὴ γὰρ γυναῖκα, κἂν κακῷ πόσει δοθῇ,στέργειν, ἅμιλλάν τ’ οὐκ ἔχειν φρονήματος.εἰ δ’ ἀμφὶ Θρῄκην χιόνι τὴν κατάρρυτοντύραννον ἔσχες ἄνδρ’, ἵν’ ἐν μέρει λέχοςδίδωσι πολλαῖς εἷς ἀνὴρ κοινούμενος,