ὦ πότνι’, ὦ γενναῖα συγκοιμήματα,Νηρέως γένεθλον, χαῖρε· ταῦτα δ’ ἀξίωςσαυτῆς τε ποιεῖς καὶ τέκνων τῶν ἐκ σέθεν.παύω δὲ λύπην σοῦ κελευούσης, θεά,καὶ τόνδε θάψας εἶμι Πηλίου πτυχάς,οὗπερ σὸν εἷλον χερσὶ κάλλιστον δέμας.κᾆτ’ οὐ γαμεῖν δῆτ’ ἔκ τε γενναίων χρεὼνδοῦναί τ’ ἐς ἐσθλούς, ὅστις εὖ βουλεύεται,