ἐλθὼν παλαιᾶς χοιράδος κοῖλον μυχὸνΣηπιάδος ἵζου· μίμνε δ’, ἔστ’ ἂν ἐξ ἁλὸςλαβοῦσα πεντήκοντα Νηρῄδων χορὸνἔλθω κομιστήν σου· τὸ γὰρ πεπρωμένονδεῖ σ’ ἐκκομίζειν· Ζηνὶ γὰρ δοκεῖ τάδε.παῦσαι δὲ λύπης τῶν τεθνηκότων ὕπερ·πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισιν ἥδε πρὸς θεῶνψῆφος κέκρανται κατθανεῖν τ’ ὀφείλεται.