καὶ πρῶτα μέν δὴ τοῖς παρεστῶσιν κακοῖςμηδέν τι λίαν δυσφορεῖν παρῄνεσα·κἀγὼ γάρ, ἣν ἄκλαυτα χρῆν τίκτειν τέκνα,ἀπώλεσ’ ἐκ σοῦ παῖδα τὸν ταχὺν πόδαςἈχιλλέα τεκοῦσα πρῶτον Ἑλλάδος.ὧν δ’ οὕνεκ’ ἦλθον σημανῶ, σὺ δ’ ἐνδέχου.τὸν μὲν θανόντα τόνδ’ Ἀχιλλέως γόνονθάψον πορεύσας Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν,