καὶ πόλιν ἀμὰν ὤλεσας· αἰαῖ,ἒ ἔ· ὦ παῖ,μήποτε σῶν λεχέων τὸ δυσώνυμονὤφελ’ ἐμὸν γένος εἰς τέκνα καὶ δόμονἀμφιβαλέσθαιἙρμιόνας Ἀίδαν ἐπὶ σοί, τέκνον,ἀλλὰ κεραυνῷ πρόσθεν ὀλέσθαι·μηδ’ ἐπὶ τοξοσύνᾳ φονίῳ πατρὸςαἷμα τὸ διογενές ποτε Φοίβουβροτὸς εἰς θεὸν ἀνάψαι.

Χορόςὀττοτοτοτοῖ, θανόντα δεσπόταν γόοιςνόμῳ τῷνερτέρων κατάρξω.Πηλεύςὀττοτοτοτοῖ, διάδοχα δ’ ὦ τάλας ἐγὼγέρων καὶδυστυχὴς δακρύω.Χορόςθεοῦ γὰρ αἶσα, θεὸς ἔκρανε συμφοράν.Πηλεύςὦ φίλος,δόμον ἔλιπες ἔρημον,ὤμοι μοι, ταλαίπωρον ἐμὲ