ἁγνοῖς ἐν ἱεροῖς Λοξίου Δελφῶν μέτα.Πηλεύςοἴμοι· τόδ’ ἤδη δεινόν. οὐχ ὅσον τάχοςχωρήσεταί τις Πυθικὴν πρὸς ἑστίανκαὶ τἀνθάδ’ ὄντα τοῖς ἐκεῖ λέξει φίλοις,πρὶν παῖδ’ Ἀχιλλέως κατθανεῖν ἐχθρῶν ὕπο;Ἄγγελοςὤμοι μοι·οἵας ὁ τλήμων ἀγγελῶν ἥκω τύχαςσοί τ’, ὦ γεραιέ, καὶ φίλοισι δεσπότου.